Lęk przed mężczyznami. Przez wujka!

Już od dłuższego czasu czytam arty na tej stronie i w tym dziale. Większość z nich dotyczy gwałtów czy innego rodzaju zbliżeń fizycznych wbrew woli dziewczyny. Postanowiłam, że opiszę tu moją historię, która na zawsze we mnie utkwiła. Mój art również będzie o niechcianym zbliżeniu, a może raczej niechcianym dotyku, ale nie przez chłopaka czy jakiegoś mojego rówieśnika. Człowiekiem znienawidzonym stał się dla mnie mój wujek! Ale od początku...

Miałam wtedy 9 lat (byłam w 3 klasie podstawówki).Tego dnia rodzice wcześnie rano musieli iść do pracy, więc nikt nie mógł odprowadzić mnie do szkoły. Sama nie mogłam iść, bo był to spory kawałek i kilka ulic do pokonania. Zostało ustalone, że rano (ok. godz. 8) przyjedzie do nas mój wujek, aby zaprowadzić mnie do szkoły. Jeszcze wtedy jako dziecko nie wiedziałam jakie przyniesie to konsekwencje...

Wujek ten miał na imię Leszek. Mówiłam mu zawsze po imieniu. Był po 30stce.Nie miał i nie ma do tej pory dzieci ani żony. Lubiłam go. Zawsze jak do niego przyjeżdżałam z rodzicami przedrzeźniał się ze mną i był nawet zabawny.

Ranek. Rodzice wyszli już do pracy, a Leszek już przyjechał do naszego domu. Ja zamknięta w swoim pokoju smacznie spałam nieświadoma, co się zaraz stanie... Bezpiecznie wtulona w swoją cieplutką kołderkę i pogrążona w śnie nagle poczułam, że jakaś dłoń
dotyka mojej nogi. Dotyk zaczął się od stopy poprzez łydkę, kolano, udo kończąc na…Jako zaspane dziecko nie miałam nawet siły otworzyć oczu. Myślałam, że mi się to śni. Ale otrzeźwiałam, gdy poczułam jak jego palce rozchylają moją pochwę i łapią za łechtaczkę... Tak. To był on - Leszek. Nie wiedziałam, co mam zrobić. Nie otworzyłam oczu... Bałam się... Co miałabym mu powiedzieć? Jak na niego spojrzeć? Odetchnęłam więc głośniej. Wtedy Leszek się przestraszył. Wyjął rękę spod kołdry i uciekł z mojego pokoju bojąc się, że zaraz się obudzę. Kiedy tylko usłyszałam, że wyszedł otworzyłam szeroko oczy i nie mogłam uwierzyć w to co się stało! Leszek! Mój wujek! Jak on mógł! Czemu mnie tam dotykał? Nic nie rozumiałam. Nagle usłyszałam zbliżające się kroki do mojego pokoju. Wraca, pomyślałam. Szybko zamknęłam oczy i udawałam, że wciąż śpię. Wszedł. Odsłonił kołdrę...Wtedy przekręciłam się na bok. Szybkim krokiem wyszedł z pokoju.

Zbliżała się godzina, kiedy musiałam wstać i szykować się do szkoły. Wciąż w wielkim szoku, ale nic nie rozumiejąc ubrałam się i wszyłam z pokoju zjeść śniadanie. W kuchni siedział Leszek i dopijał kawę. Jak gdyby nigdy nic powiedział: "Cześć Jagódka. Już wstałaś? Na którą masz do szkoły?". Zniechęcona odpowiedziałam, że na 9, a jest już po 8. Nie miałam odwagi spojrzeć mu w oczy.... O nic go nie pytałam, ale czułam jego wzrok na moim ciele. Zjadłam śniadanie w innym pokoju. Nie jadałam w kuchni. Bałam się Leszka. Potem odprowadził mnie do szkoły. Na przerwie chciałam całe zdarzenia z rana opowiedzieć moim koleżankom z klasy (!) wiadomo jak to dzieci... Niczego przed sobą nie ukrywają i się nie krępują. Ale jednak coś mnie powstrzymało (na szczęście) przed opowiedzeniem historii z moim wujkiem.
Po południu ze szkoły odebrała mnie mama i wróciłyśmy do domu. Leszka już nie było. Pojechał do swojego domu. Nic nie mówiłam rodzicom o całym zajściu. Krępowałam się i wstydziłam. Nie wiedziałam jakich mam użyć słów... Cały dzień myślałam o tym dotyku. Dotykał moich intymnych miejsc...Zamknęłam się w sobie. Rodzice pytali o co chodzi, ale nie chciałam im nic powiedzieć, więc pomyśleli, że w szkole pokłóciłam się z jakąś koleżanką i teraz jestem taka smutna, a jutro na pewno mi to przejdzie.
Po pewnym czasie nie myślałam o tym zdarzeniu. Ale kilka razy zdarzyło się tak, że gdy pojechałam do Leszka (z wielką niechęcią) z rodzicami i zdarzył się moment, kiedy zostałam z nim sama w pokoju, on próbował się do mnie dobierać. Całował moje kolano i gładził po nodze. Gdy coś do mnie wtedy mówił przyciszonym tonem, czułam w jego głosie pożądanie i napalenie. Jak najszybciej wychodziłam wtedy z pokoju.

Potem, gdy miałam jakieś 10-11 lat dowiedziałam się z TV, że istnieje coś takiego jak pedofilia. Pomyślałam wtedy, że Leszek jest pedofilem. Ale teraz już sama nie wiem, bo on nadal szuka bliskości z moim ciałem, a raczej z moją ci*** chociaż mam już 17 lat! Oczywiście nie pozwalam się mu dotykać oraz nigdy nie zostaję z nim sama, ale np. gdy przyjeżdżamy do niego, a ja jestem w krótkich spodenkach lub w miniówce to widzę jak patrzy…To ohydne! Nie wiem, co mam wtedy robić! Przez niego mam lęk do starszych facetów. Nawet teraz, gdy zostaję z ojcem sama w domu, czuję się jakoś nieswojo, chociaż dobrze wiem, że mogę mu ufać na 100% i nie zrobi mi krzywdy. Jednak istnieje jakaś bariera w mojej głowie i nie mogę się odblokować...

To co się zdarzyło tego feralnego ranka na zawsze zaciążyło na mojej psychice... Boję się, że gdy założę w przyszłości rodzinę i będę miała dzieci, to będę się bała zostawić je z ich ojcem... A to wszystko przez niego! Nienawidzę go! To przez niego te leki! Zboczeniec! Przecież miałam dopiero 9 lat, a już doświadczyłam dotyku przez mężczyznę. Jeszcze nic nie rozumiałam., bezbronne dziecko.

O tej całej historii nikt nic nie wie, nawet moi rodzice, których tak bardzo kocham i mam z nimi bardzo dobry kontakt. Nigdy im o tym nie opowiem. Co by to dało? Litowaliby się nade mną i rozpaczali! Leszkowi i tak by nic nie zrobili. Gdyby moi znajomi dowiedzieli się o tym, co mi się zdarzyło w dzieciństwie, chyba nigdy by w to nie uwierzyli... Jagoda? Wesoła, optymistyczna, uśmiechnięta dziewczyna. Chłopcy za nią przepadają, a ona jest wielką flirciarą! Nie widać, że ma jakiś problem z chłopakami. Tak by powiedzieli. Z chłopakami może i nie, ale z facetami tak!

Myślę, że ten lęk już nigdy nie minie, a mojej tajemnicy nigdy nikomu nie wyjawię....

Login:

Hasło: