Chcąc uczynić świat przystępniejszym, człowiek znajduje coraz nowsze wynalazki. Proces taki występuje od zarania dziejów, zawsze chciano uprościć życie. Współcześnie powstała kultura masowa, żałosna kopia, imitująca kulturę wyższą. Niejednokrotnie przekonany o niedoskonałości myśli ludzkiej, kultury popularnej, także nie nazwałbym udanym wymysłem cywilizacji.
Telewizja, radio, gazety... Wszystkie wywierają znaczny wpływ na światopogląd jednostki.
W przypadku kolorowych pisemek, zainteresowanych jedynie gwiazdami popkultury, wyimaginowanymi wzorcami przystrojonych panienek, nie przyczyniają się one rozwojowi człowieka z definicji humanizmu, wręcz odwrotnie, powodują otępienie, zbiorową głupotę mas ludzi. Wystarczy wspomnieć popularne ostatnimi czasy programy Big Brother czy Bar. Myśląc, co dobrego czynią dla ludzi, nie znajduję żadnej cechy pozytywnej. Połowa Polski, wlepiając oczy w odbiorniki, drugie pół wytykające palcami ordynarne bilbordy, bez namysłu, braku zrozumienia przedstawionych rzeczy, pragnąc jedynie kolejnej sensacji, niczym mięso armatnie komercyjnych twórców. Wszyscy, chłonąc żałosne wzorce, pozwalając oddziaływać na własne, pierwotne instynkty. W rzeczywistości nie mamy się czym ekscytować, świat stworzony w tego typu widowiskach jest sztuczny. Najbardziej cierpią tu młodzi widzowie, przytłoczeni „wspaniałymi” obrazami, ukazanymi im przed oczyma.
Usłyszałem ostatnio stwierdzenie, że współczesna młodzież jest daleko za starszym pokoleniem, powiązałem je z kulturą masową. W dużej mierze jest to wina owego fenomenu. Dzieci, czerpiąc od wczesnych lat ze wspomnianych programów Big Brother czy kolorowych czasopism typu Bravo, nie wyniosą wartości pozytywnych.
Ludzie zaczynają być troglodytami, pozbawionymi wrażliwości na piękno dostarczane przez kulturę wyższą.
Ktoś mógłby puknąć się w głowę, powiedzieć, że kiedyś też oglądaliśmy telewizję. Nasi rodzice posiadali telewizory, czytali różnorakie pisma, przy czym wyrośli na dojrzałych, oczytanych ludzi. Tylko gdzie znaleźć zło w Myszce Miki, książkach typu „Pan Samochodzik”, często wspominanych przez mojego ojca? Włączając dziś telewizor, zobaczymy następne z wielu dziś komercyjnych show, w gazecie przeczytamy artykuł na temat czwartego rozwodu ogólnie znanej celebrytki. Niegdyś prócz oglądania bezmyślnych gwiazdeczek albo komercyjnych widowisk, modne było zbieranie znaczków. Proces postępuje, człowiek znudzony wynajduje kolejne pomysły, by uprzyjemnić nudny wieczór, przy okazji zbijając fortunę na nieświadomych ludziach, nadal podekscytowanych myślą o kolejnym rozwodzie „Pani Jolanty”. Zjawisko takie można by określić mianem kultury prymitywnej, igra ona bowiem z człowiekiem, wydobywa podświadome instynkty, czyniąc istotę myślącą żałosnym, bezmyślnym podmiotem, pragnącym tylko zaznania dozy ekscytacji, gwarantowanej przez spędzenie kolejnej godziny przed odbiornikiem.
Osoba świadoma potrafi rozróżnić sztukę od kiczu. Pięciolatek natomiast nie zdaje sobie sprawy z uczestnictwa w odbiorze miernego widowiska, widzi tylko powód do fascynacji, podobają się mu przedstawione wzorce. Może właśnie dlatego dzisiejsza młodzież stereotypowo uważana jest za krnąbrną, bezmyślną bandę, nie mająca na względzie niczego prócz czubka własnego nosa. Wchłonęła wypaczony świat telewizji i kolorowych pisemek, nie nauczona obrony przed głupotą. Dojrzały człowiek, poznawszy godne wzorce, mający własne spojrzenie na świat, gdy przygląda się zamieszaniu i robieniu hałasu wokół bujdy, zwyczajnie wyśmieje ową bzdurę, po czym odwróci głowę z dala od żenady.
Sukcesem kultury masowej jest czerpanie z odruchów ludzkich Wszyscy pragniemy być poważani, lubiani w otoczeniu, chcemy przebywać wśród ludzi popularnych, więc taki wzór dostarczy nam komercjalizacja. Kluczem ku odwróceniu takiego stanu rzeczy jest poznanie umiejętności rozróżniania zjawiska złego, chcącego jedynie omamić „wspaniałością”.
Wbrew pozorom, kultura masowa wymaga wysiłku intelektualnego.
|
Kultura Prymitywna
Autor: SoOonitkaAa 
Data dodania: 31-07-2010
