Moje Blokowisko. Dres, Skin i Blokers

Ostatnio mnie to zastanawiało i biorąc pod uwagę swoje przemyślenia doszedłem do pewnych wniosków. Zaczęło mnie zastanawiać skąd biorą się tacy ludzie. Nie mam na myśli tego, że są gorsi albo nienormalni, tylko po prostu coś musiało w nich wytworzyć specyficzne zachowanie, poglądy oraz dać bezpieczeństwo, satysfakcję. Wszystko to powoduje, że nie zmieniają swoich poglądów, tudzież ich nie rozwijają. Odpowiedzią na to, co jest tym elementem sprawczym jest jedno słowo: BLOKOWISKO… Chociaż nie zawsze, czasami to jeden pojedynczy blok, a czasami nawet dzielnica "białych domków".

Sprawa wygląda w gruncie rzeczy prosto. Nasze Blokowisko, nie jest bogate i nowe lecz przeważnie stare, ubogie. Wiadomo - tanie lokum kupują ludzie, którzy niestety nie mają dużo pieniędzy. W dużej mierze są to rodziny (ludzie młodzi, którzy właśnie założyli rodziny), gdzie wykształcenie ich członków nie jest wysokie i tym samym zarobki niższe. Ludzie Ci po prostu trafiają na Blokowisko. Jest to efekt wielu aspektów, gałęzi ekonomicznych, społecznych, a czasem to sam głupi przypadek tym rządzi. Tak czy inaczej nasze Blokowisko zaczyna żyć, a właściwie się powiększać, rodzą się dzieci…

Wychowywane razem od wieku przedszkolnego, z tego samego podwórka, z tej samej piaskownicy, tworzą grupy, bardzo mocno ze sobą scalone. Tworzy się społeczność, mała społeczność jakiegoś obszaru. Z wiekiem dzieci zaczynają chodzić do szkoły, gdzie spotykają różnych rówieśników, ale i tak zawsze wracają na "stare miejsce zabaw" czyli nasze Blokowisko gdzie i tak ciągle spotykają się z tymi samymi znajomymi. Wytwarzają się zżyte grupy, brnące z okresu dzieciństwa w okres nastoletni oraz dorosłości. Dla wszystkich tych ludzi pojawiają się możliwości rozwoju i wyboru swoich dróg życiowych.

Jednak konsolidacja ze specyficznym miejscem zamieszkania, sprawia po pierwsze, że wybieramy tak, aby upodobać się grupie. Po drugie, wiele czynników, niekoniecznie patologicznych, zamyka nam wiele dróg.
Pozostają nam mniej więcej trzy perspektywy, a dokładnie abyśmy związali młodzieńczy wiek z trzema możliwościami. Sprawa jest o tyle skomplikowana, że najpierw zakładamy, a później myślimy. Każdy z nas zapewne zna zdanie: "Mamo, bo ja chce mieć takie buty jak on."
I mamy, mamy ciuchy, wyglądamy prawie tak samo, a jak nie to "szeleszczymy" tak samo. Kiedy już dostosowaliśmy się do środowiska, zaczynamy myśleć, czego potrzebujemy więcej. Dochodzi do nas myśl, że ludzie w około o czymś rozmawiają… Szukamy odpowiedzi i ją znajdujemy. Tworzą się grupy ludzi w dresach, blokersów i skinów (oczywiście nie tylko, ale to najczęstsze owoce "blokowisk").

Dres jest głupi – KŁAMSTWO! Sam mam znajomego, który cytuje z Nietzsche nawet „po pijaku”. Ludzie w dresach chodzą w nich, bo pewnie to lubią. Najprawdopodobniej przeceniają znaczenie marki, jej cenę nad gustem. Dresy są najgorszymi z możliwych owoców blokowisk. Są to ludzie, trudniący się przede wszystkim kradzieżami, rozbojami, pobiciami. Oni "zapoczątkowują" najniższy szczebel przestępczości w naszym kraju. Nie robią tego dla zabawy, robią to, bo nikt nie pokazał im innych możliwości. W przypadku spotkania człowieka wulgarnego, agresywnego, właściwie pozostaje nam tylko się bić. Za przeproszeniem, rzygam na rady psychologów, socjologów, którzy twierdzą, że z takim człowiekiem należy zacząć rozmowę na poziomie, w celu uniknięcia rozwalonego nosa. Nasz dres rozwali nam nos i jeszcze poskacze po klatce piersiowej, tylko po to, by pochwalić się później na osiedlu albo przed kumplami. Dodatkowo zabierze nam nawet buty, jeśli się mu spodobają lub uzna, że opchnie je gdzieś chociaż za pół ceny. Zostają nam dwie opcje: uciekać albo bić się. Postawa "zakładnika", "maczo", daje gwarancję rozbitego nosa, a nawet, obudzenia się w szpitalu. Dresa można poznać po chodzie. To właśnie oni "bujają się" po ulicy. I proszę aż tak nie wiązać tych ludzi z klubami i dyskotekami (do klubów nie zostaną raczej wpuszczeni).

Blokers – Ci poczęci budzą mój szacunek. Dlaczego? Hm… to ta ambitniejsza "bojówka" każdego osiedla i nie tylko. To ludzie wychowani razem, mający wspólne zainteresowania, podzielający pewne poglądy. Trzymają się razem, bo są z tej samej piaskownicy… Lokalny patriotyzm… Grupa ludzi się wspiera i stara się nie wypiąć na siebie. W swoich działaniach mają np. wspólne imprezy albo zdobycie kasy. Jak zdobyć kasę? Wpieprzyć frajerowi (czyli tak jak dres). Między innymi dlatego, mylimy jednych i drugich. Blokers nie chce źle, niestety w pewnym momencie odnajduje monotonię prowadzonego przez niego życia. Tak zwany "ból egzystencjalny" - patrzenie na to, że inni mają lepiej, bo obudzili się w czepku, a on przy bloku – wcale mu nie pomaga. Mimo to wytwarza się grupa, która nie tyle, co daje nadzieję, co chociaż na chwilę odwraca agresję i zamiast codziennie, to raz na rok, jakiś człowiek wyciągnie broń i zacznie strzelać do innych. Tutaj chciałbym zaznaczyć, że m.in. dlatego nie lubię Hip-Hopu. Może go nie czuję, ale uważam że jeśli mówi on o rzeczach prostych, podkreśla to, że mimo wszystko jesteśmy razem, ale i tak tkwimy w bagnie, to za bardzo jego wpływ nie jest pozytywny lecz negatywny. Blokers zawsze zada pytanie innemu człowiekowi (biorąc pod uwagę oczywiście stan materialny, czy też postawę): "Co ty wiesz o życiu?" I tutaj, Ci ludzie, niestety mają pecha. Aby wiedzieć dużo o życiu, wcale nie trzeba urodzić się w bloku i mieć przerąbane od początku życia. Czasami w jeden dzień można dostać "w dupę" bardziej, niż przez kilka lat. Kwestia tego, co, kto, kiedy i jak nam zrobi.

Skin - chyba najtrudniejszy do krótkiej charakterystyki. Dla fanatyków, to tak swoją drogą, pierwsi skini byli czarnego koloru skóry (paradoks nie?). W Polsce, skinem na początku nazywano wesołego człowieczka, lubiącego "bro", zabawę, który na dodatek szanował siebie i ludzi w koło. Niestety to zdanie ewoluowało, a dokładnie postać "wesołego człowieczka". Skini, uważający się za patriotów, walczący przeciwko temu, co niszczy ich kraj, zmienili swoje poglądy i zachowanie. Nie interesuje nas zawarty faszyzm, czy chociażby skrajności jak SHARP skin itd. Mówi o grupie i jej odzwierciedleniu w blokowisku, a nie o tym co "rasowacy" czy "pozerzy" sobą reprezentują. Nasz skin zaczyna myśleć jeszcze bardziej niż blokers, bo ten niestety trwa w tym co ma. Skin zaczyna chwytać agresora. Szuka winy, powodu dlaczego coś jest tak, a nie inaczej. Głębsza subkultura, nowa droga jaką daje nurt. Skinhead pozwala mu na nowe możliwości. I taka osoba przeistacza się dalej, łapie nowe środowisko i stara się dopasować, zgadzając się lub uczestnicząc, niekoniecznie we wszystkim, co jest z godne z jego sumieniem. W nagrodę mamy "awans społeczny"? Trudno stwierdzić. Osobiście uważam, że takie osoby zyskują, awans do grupy, która uważa niestety się tylko za mocniejszą/lepszą. Akcja rozgrywa się dalej.

Nasz skin samotny, rzadko jest mocny, ale zdarzają się hardcorowcy. Nasz skin przechodzi przez blokowiska, pozdrawia ludzi i uznaje, że może są ok. Mimo to, w jego głowie rodzi się przekonanie, że Ci ludzie, może nic nie robią, ale chociaż trzymają się razem. No cóż, nie zaatakuje ich, w końcu jesteśmy z tego samego blokowiska więc jesteśmy "razem". Nasz skin nocą spotyka dresów, którzy chcą go skroić, jednak tego nie robią, bo ktoś rozpoznaje naszego majstra, który zaraz ze stadium "frajer" otrzymuje status "kumpel z bloku". Co mądrzejszy skin myśli. Ci ludzie chcieli mnie okraść, okradają mój kraj, straszą obywateli, wprowadzają anarchię, nie liczą się ze współobywatelami, a mimo to, nie zrobię im nic, ponieważ są z tego samego blokowiska. Wychowaliśmy się przy jednym wiaderku z piaskiem...

I tutaj sprawa się komplikuje. Te trzy grupy się nie rozdzielą totalnie, gdyż są zżyte "lokalną społecznością". W pewnym sensie szanują się, a mimo to, pomysły dresów, by obrobić jakiegoś skina są realne. W końcu bluzę/dres z napisem "Polska" noszą wszyscy. Więc jak tu rozpoznać kto jest kto? Odpowiedzią na to jest zadanie pytania naszemu potencjalnemu oprawcy. Wspomniałem, że mało owocna jest dywagacja z dresem. I to jest fakt, jednak owocna jest odpowiedź dresowi, skinowi, blokersowi i wszystkim innym na pytanie:
-Kim jesteś?
-A Ty?
(cokolwiek nie nastąpi warto stwierdzić) -Nie jestem frajerem, 200 metrów za mną szedł frajer, walnij jemu, ja idę do domu.

Po wielu przygodach takie stwierdzenie uratowało mnie w 70% przypadkach. Może coś się nie spodobało, może zadziałały inne czynniki, ale niestety musiały iść w ruch pięści, ciężkie przedmioty kamienie, a nawet plucie komuś w twarz własną krwią... Jednak to już inna historia.

Wszystkie trzy grupy, to ludzie, jakimikolwiek draniami nie są. Nie da się ich rozbić, zniszczyć, bo to ludzie... Myślę naprawdę, że należy uderzyć w tworzące się blokowiska, wyciągać tych ludzi z ławek między blokami (bo kiedy sami wychodzą już jest źle). "Zburzmy bloki", są tylko tanią alternatywą mieszkalną. Niech znikną zakamarki, piwnice i strach przed nocnymi spacerami.

Dodatkowo proszę aby nie mylić squatów z blokami Abstrahowania do ideologii. Tudzież do indywidualnych historii jak to mnie pobiła banda dresów. Chodzi o to, by pomyśleć przez chwilę, kto to był i jaki to człowiek! A nie wrzucać wszystkich do jednego kotła.

Tym bardziej, nie wyciągajcie fragmentów i ich nie komentujcie, lepszy będzie komentarz całości niż punktowanie zdań które komuś się nie spodobają.

Login:

Hasło: