Historia, tak po prostu

Witam

Czytam teksty w dziale Uzależnienia już od dłuższego czasu, w sumie od pierwszej strony, no i w końcu korzystając z dobrego samopoczucia i chwili czasu (początek choroby, 2-tygodniowe zwolnienie), postanowiłem sam coś napisać na swój temat, na temat swojej historii z narkotykami, bo właśnie o tym będzie mowa.

Dzisiaj mam 17 lat, za miesiąc 18, poszedłem rok wcześniej do szkoły. Pierwszy etap to oczywiście szlugi, zacząłem palić chyba w 3 klasie podstawówki, ale to takie tam raz na tydzień aż do gimnazjum, gdzie akurat z tym zacząłem nałóg. Marihuana. Pierwszy raz w 4. klasie podstawówki, potem parę razy w piątej, parę razy w szóstej, na stałe zacząłem również w gimnazjum. Alkohol? Tak, był już w podstawówce, wina, wódka, piwka, często, coraz częściej.

Gimnazjum. Tak, najśmieszniejszy etap mojego życia, wesołe 3 lata, wręcz bardzo wesołe. Zacząłem palić szlugi no i wtedy wraz z moją ekipą (pozdrawiam tych piszących w tym tonie o swoich ludziach, szacun) byliśmy na etapie picia tanich win. Już nie co tydzień, tylko codziennie, cały czas, zamiast szkoły, do szkoły, po szkole, itd., więcej w weekendy, coraz więcej imprez. Gdzieś w 2. klasie gimnazjum znowu pojawiła się marihuana, po rocznej przerwie. Połówka na siedmiu, haha, każdy spalony, już wtedy było wiadome, że tym razem na próbach się nie skończy. „Nie byliśmy już młodzi” i można było jarać. No i tak się zaczęło.
Ostatni rok w gimnazjum? Poezja, przynajmniej trzy razy w tygodniu stan upalenia, jeszcze nie było takich potrzeb. W międzyczasie próby z amfetaminą i kółkami, na szczęście nigdy nie wpadłem w nałóg Białej Damy, bo za bardzo mi się to podoba, żebym ryzykował.

W końcu gimnazjum się skończyło, stestowałem większość środków dostępnych na rynku określanych jako popularne, od marihuany przez hasz i frytę do kółek. No i zaczęło się technikum, czyli to, co trwa do dziś. Teraz marihuana jest już na porządku dziennym, jest sposobem na życie, swoistą receptą. Jeszcze rok temu, kiedy nie zapaliłem, mój stan był ciężki, wszechobecne wkurwienie, chęć zniszczenia kogoś, poszukiwanie kasy itd. Ogarnięci wiedzą, o co chodzi..

I co się w końcu stało? Policja, tak, policja. Ślę z tego miejsca serdeczne CHWDP, nasz „koleżka” postanowił wszystkich sprzedać po tym, jak został złapany z paczką, w tym mnie. Ów pan pożałował swego czynu ze strony naszej ekipy, jak i ze strony całego osiedla, ale to my mieliśmy pojechane. Przetrzepali nam telefony, a tam znaleźli bardzo dużo dowodów przeciw nam, no wiadome, wszyscy lubią nagrywać co ciekawsze fazy.

Sprawa w prokuraturze... Wyrok: 3-miesięczny odwyk. Mało? Nie, dużo. Do każdego, kto nie był na odwyku, najgorszy nie jest fakt, że nie masz swojego leku, bo to przechodzi po tygodniu - najgorsze są żałosne próby leczenia „wyspecjalizowanych doradców” z ośrodka MONAR'u... Żal tego słuchać, szkoda czasu i życia, tak że nikomu nie polecam.

A co jest dzisiaj? Siedzę w domu, palę papierosa, czekam na temat, dalej gustuję w marihuanie, codziennie, jak tylko mam okazję, ale nie czuję się uzależniony od niej fizycznie, nie mam wieży ciśnień, umiem się z tym pogodzić, kiedyś tak nie było.

Jednym słowem, ogarniam się, ogarniam swój life. Każdemu to polecam, bo jest lepiej. Nie bójcie się swojego nałogu, nie odrzucajcie go, nauczcie się go inaczej traktować, inaczej z nim żyć. Jeśli tego nie zrobicie, będzie ciężko. Jak Wam się uda, możecie spokojnie przetrwać.

Mój cel? Wyjechać do Holandii, żyć w spokoju, w poszanowaniu przez innych ludzi, nasz kraj się do tego nie nadaje. Nie ukrywam, że chodzi o legalizację, ale chodzi też o styl życia. Polska to syf, pogódźmy się z tym.

Jaki był cel napisania tego arta? Nie wiem.

Login:

Hasło: